Er zullen vast Borsato fans zijn maar sorry hoor.. hij lult uit zijn nek als hij dit zingt..al bedoelt hij het in dit nummer vast anders. Ik ken de tekst niet... Maar die zin...afscheid nemen bestaat niet... die bleef gisteren zo in mijn hoofd hangen.
Het is pijnlijk en verwoestend als je afscheid moet nemen van iemand die je zo dierbaar is geweest.
Of als afscheid moet nemen van die ene jeans omdat die niet meer past (ahum) of domweg te versleten is...
Of je huisdier die niet meer kan...
Of die ene mooie dag die zo gezellig was...
Of dat mooie land waar je was...
Of...
dat ene meubel wat ik net binnen had gekregen... en waar ik direct, op slag verliefd op was.
Ik dan er maar 1 foto van... en daar staat hij nog niet eens op zijn mooist op.
Het was een Zweedse kruk, een hele mooie grote kruk uit ca. 1800. Mooi verweerd oud hout, geen vieze kringen of vlekken, gewoon zo puur gemaakt en mooi. Al het andere moois viel bij deze gigant (65 cm breed, 40 diep en hoog) in het niet.
En nu is het mooie ding van iemand anders....
Ik keek ze na toen ze wegfietste met 'hem' maar ik kon moeilijk uit volle borst gaan zingen
'Wat je ook doet
Waar je ook gaat
Wanneer je me nodig hebt
Fluister mijn naam
En ik kom eraan'
Ze zouden me voor gek verklaard hebben, wat ik misschien ook wel ben om zo verliefd te kunnen worden op oud hout...
Eefje...
